Aktualności

Zgodnie z zapowiedziami w social mediach, we wtorek, w Miejski Inkubator Przedsiębiorczości Rawa.Ink w Katowicach odbyło się inauguracyjne spotkanie grupy marketingowej BCC Loży Katowickiej, które zgromadziło przedstawicieli biznesu, ekspertów oraz pasjonatów nowych technologii. Wydarzenie poświęcone było roli sztucznej inteligencji w procesach kreatywnych, ze szczególnym uwzględnieniem aspektów prawnych związanych z generowaniem zdjęć i grafik.

Głównym punktem programu była prelekcja pt. „Sztuczna inteligencja w tworzeniu zdjęć i grafik – od kreatywnej inspiracji po wyzwania prawne”, którą poprowadzili eksperci z naszej kancelarii: radca prawny Adam Ciastoń oraz radca prawny Adam Koper. Kwestie merytoryczne dotyczące wykorzystania sztucznej inteligencji omówił Daniel Lekszycki – Prezes Zarządu Media Operator Sp. z o.o.

Założeniem prelekcji było praktyczne spojrzenie na możliwości AI w marketingu i zestawienie ich z wnioskami płynącymi z analizy zagadnień prawnych z obszaru praw autorskich, ochrony wizerunku czy też odpowiedzialności twórców. Wspólnicy CKRP Kancelarii Prawnej Ciastoń Koper S.K.A. występujący w roli ekspertów podkreślili, że dynamiczny rozwój narzędzi opartych na sztucznej inteligencji wymaga nie tylko kreatywności, ale również świadomości prawnej – zwłaszcza w kontekście komercyjnego wykorzystania generowanych treści. Wniesiona wiedza i doświadczenie w zakresie prawa nowych technologii okazały się niezwykle cenne dla uczestników spotkania.

Po części merytorycznej wywiązała się ciekawa dyskusja, która umożliwiła swobodną wymianę doświadczeń oraz nawiązanie nowych kontaktów biznesowych. Spotkanie zakończyło się zapowiedzią kolejnych wydarzeń organizowanych przez grupę marketingową BCC Loży Katowickiej.

Warto nadmienić, że CKRP Kancelaria Prawna Ciastoń Koper S.K.A. jest partnerem grupy marketingowej BCC Loży Katowickiej, a jednym z głównych obszarów działalności jest właśnie doradztwo na rzecz podmiotów z branży kreatywnej, w tym na rzecz agencji marketingowych, reklamowych, eventowych czy też wydawców mediów.

Kolejne wydarzenie grupy marketingowej BCC Loży Katowickiej zaplanowane jest na 25 listopada 2025 r. – wkrótce zaprezentujemy temat przewodni spotkania.

Dziękujemy wszystkim uczestnikom wydarzenia za wymianę doświadczeń i wkład w dyskusję. Serdecznie podziękowania dla Jacka Siatkowskiego za współpracę przy tworzeniu formatu grupy marketingowej.

W dniu 25 września 2025 r. otrzymaliśmy odpis korzystnego dla naszego Klienta wyroku Krajowej Izby Odwoławczej. W tej sprawie reprezentowaliśmy interesy zamawiającego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (dalej „Pzp”).

Wyrok jest o tyle korzystny, że oddala w całości odwołanie wykonawcy ubiegającego się o udzielenie zamówienia, którego oferta nie została wybrana jako najkorzystniejsza w ramach prowadzonego przez zamawiającego postępowania w przedmiocie udzielenia zamówienia publicznego, a nadto zasądza od odwołującego na rzecz zamawiającego pełne koszty postępowania odwoławczego. Co jednak najistotniejsze w tym przypadku dla zamawiającego, od momentu publikacji wyroku Krajowej Izby Odwoławczej, uchylony został zakaz zawarcia umowy w przedmiocie realizacji zamówienia publicznego.

Odwołujący zarzucał zamawiającemu niezgodne z Pzp zaniechanie czynności wyboru oferty odwołującego jako najkorzystniejszej, zdaniem odwołującego jego oferta powinna być oceniona najwyżej w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego. Co za tym idzie odwołujący zarzucił też zamawiającemu zaniechanie odrzucenia oferty wykonawcy, która została przez zamawiającego wybrana jako najkorzystniejsza, a to z uwagi na rzekome występowanie w tej ofercie rażąco niskiej ceny. W istocie zatem sprawa dotyczyła tego, czy zamawiający winien uznać wyjaśnienia złożone mu przez wykonawcę, które oferta została najwyżej oceniona w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego za wystarczające. 

Po przeprowadzeniu rozprawy z udziałem stron i uczestnika, tj. zamawiającego, odwołującego oraz wykonawcy, którego oferta została wybrana jako najkorzystniejsza, Krajowa Izba Odwoławcza uznała zarzuty odwołania za nieudowodnione, a nadto nie stwierdziła naruszenia przepisów Pzp przez Zamawiającego. Krajowa Izba Odwoławcza uznała, że decyzja zamawiającego o tym, że możliwe jest zrealizowanie zamówienia za cenę ofertowa nie miała charakteru uznaniowego i oparta była na treści złożonych przez wykonawcę wyjaśnień, a ponadto uzasadniały ją okoliczności sprawy, w tym małe różnice cen pomiędzy cenami ofert najtańszych, tj. odwołującego oraz wykonawcy, którego oferta została wybrana jako najkorzystniejsza. 

Niewątpliwie kluczowe znaczenie dla sprawy miało skuteczne doradztwo kancelarii na etapie przygotowania i przeprowadzenia postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, potwierdzone skuteczną strategią przygotowaną przez kancelarię na etapie postępowania odwoławczego. W toku całego postępowania odwoławczego przed Krajową Izbą Odwoławczą Zamawiającego reprezentował partner kancelarii – radca prawny Adam Ciastoń. 

W drodze postanowienia z dnia 23 kwietnia 2025 r sąd, przychylając się do wystosowanego wniosku udzielił zabezpieczenia na czas trwania postępowania o ograniczenie władzy rodzicielskiej, ustalając regularne kontakty rodziców z córką, przebywającą w ośrodku Opiekuńczo – Wychowawczym.

Celem postępowania zabezpieczającego jest ochrona słusznych praw strony, których dochodzi lub zamierza dochodzić przed sądem. Udzielenie takiego zabezpieczenia, zgodnie z art. 730 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego możliwe jest w każdej sprawie cywilnej – także z zakresu prawa rodzinnego. W przypadku spraw rodzinnych udzielenie zabezpieczenia umożliwia uregulowanie sposobu funkcjonowania stron na czas postepowania – min. poprzez zabezpieczenie kontaktów, ustalając ich częstotliwość i wymiar. Kluczowym aspektem jest odpowiednie sformułowanie sposobu zabezpieczenia oraz wyartykułowanie roszczenia/uprawniania strony, które ma ono chronić.

W prowadzonej sprawie, dzięki skutecznej argumentacji zawartej we wniosku, odnoszącej się do dobra dziecka jako fundamentalnej wartości, oraz konieczności zachowania więzi rodzinnych zagwarantowano matce małoletniej – klientce kancelarii – regularne kontakty z córką, zarówno w formie spotkań jak i w formie bezpośredniego porozumiewania się na odległość.

Interesy klientki w powyższej sprawie reprezentuje partner kancelarii – radca prawny Adam Koper.

Możliwość tworzenia fundacji rodzinnych w Polsce wprowadziła w 2023 r. ustawa o fundacji rodzinnej. Jest to stosunkowo nowe i użyteczne rozwiązanie, pozwalające na zarządzanie majątkiem rodzinnym i jego ochronę międzypokoleniową poprzez sukcesję firmy. Głównym celem fundacji jest zapewnienie i spełnianie świadczeń na rzecz beneficjentów – będących zazwyczaj osobami najbliższymi fundatorowi, członkami jego rodziny. Obowiązkowym elementem założenia tego typu jednostki jest wniesienie mienia na pokrycie funduszu założycielskiego o wartości min. 100.000 zł, co obejmuje również wniesienie wkładu w postaci gospodarstwa rolnego.

Z wkładem w postaci gospodarstwa rolnego do fundacji rodzinnej wiąże się kilka ważnych aspektów, o których należy pamiętać, aby przeprowadzić tę czynność w zgodzie z obowiązującymi przepisami. Przede wszystkim należy spełnić odpowiednie wymogi wynikające z ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego oraz uzyskać zgodę Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa (KOWR).

Warto też zwrócić uwagę na ograniczenia w prowadzeniu działalności rolniczej przez fundację rodzinną. Ma to szczególne znaczenie w kontekście opodatkowania fundacji rodzinnej podatkiem CIT. Zgodnie z ustawą, może ona prowadzić działalność gospodarcza m.in. w zakresie:

• produkcji przetworzonych w sposób inny niż przemysłowy produktów roślinnych i zwierzęcych, z wyjątkiem przetworzonych produktów roślinnych i zwierzęcych uzyskanych w ramach prowadzonych działów specjalnych produkcji rolnej oraz produktów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, o ile ilość produktów roślinnych lub zwierzęcych pochodzących z własnej uprawy, hodowli lub chowu, użytych do produkcji danego produktu stanowi co najmniej 50% tego produktu,
• gospodarki leśnej.

Przekroczenie zakresu katalogu takiej dozwolonej działalności gospodarczej może się wiązać z konsekwencjami podatkowymi. Bowiem, co do zasady, fundacja rodzinna nie płaci CIT-u od bieżących dochodów, ale w przypadku, gdy wykroczy poza limity wskazane ustawą, będzie obowiązana zapłacić ten podatek według podwyższonej stawki, wynoszącej 25% od dochodów z prowadzonej działalności.

Mimo niektórych wymogów czy ograniczeń, jaki niesie za sobą założenie fundacji rodzinnej, wprowadza ona wiele udogodnień, do których zaliczyć można np. zabezpieczenie majątku rodzinnego przed podziałem, zapobiegnięcie niektórym sporom między spadkobiercami, uzyskanie korzyści podatkowych, czy kontrola nad wieloma innymi aspektami formalnymi, dzięki odpowiednim zapisom statutowym.

Warto jednak zaznaczyć, że prowadzenie fundacji rodzinnej może przynieść zamierzone rezultaty tylko, jeśli zwrócimy szczególną uwagę na aspekty formalne. Wybór odpowiedniego wkładu, jak np. w postaci gospodarstwa rolnego, złożenie odpowiednich wniosków, przestrzeganie dozwolonych norm to tylko niektóre z wielu aspektów, o jakich potencjalny fundator musi pamiętać. Jeżeli jednak zależy nam na ułatwieniu sobie tego procesu, warto zasięgnąć pomocy prawnej, gdzie rzetelna osoba podejdzie do sprawy kompleksowo, z uwzględnieniem potrzeb i interesów zainteresowanego.

Sposób reprezentacji spółki z o.o. to kluczowy element funkcjonowania każdej spółki – odnosi się do sposobu działania na rzecz spółki w relacjach zewnętrznych – obejmuje składanie oświadczeń w imieniu spółki, zawieranie umów, zaciąganie zobowiązań a także występowanie przed sądami oraz organami administracji publicznej.

W jednej ze spraw prowadzonych przez naszą kancelarię, wspieraliśmy klienta w procesie rejestracji spółki, w której umowie przewidziano uzależnienie sposobu reprezentacji od funkcji pełnionej w zarządzie z jednoczesnym rozróżnieniem kwotowym uprawnienia do reprezentacji spółki przez członków zarządu. Przyjęto m.in., że prezes zarządu reprezentuje spółkę samodzielnie bez ograniczeń, a członek zarządu do określonej w umowie spółki kwoty.

Pomimo zgodności tego rozwiązania z praktyką oraz doktryną, sąd rejestrowy zakwestionował zapis, uznając go za sprzeczny z art. 204 § 2 KSH. Sąd odwołał się również do unijnej dyrektywy 2017/1132, podkreślającej potrzebę pewności w obrocie gospodarczym. Jednocześnie w ocenie sądu wobec istniejących i bezskutecznych postanowień umownych przyjąć należało reprezentację przewidzianą przez Kodeks Spółek Handlowych. 

Tymczasem stanowisko kancelarii wyrażone w piśmie do sądu zawierało argumentację zgodnie z którą uzależnienie sposobu reprezentacji od pełnionej funkcji nie ogranicza prawa członka zarządu do reprezentacji, a jedynie porządkuje sposób jej wykonywania, a sposób reprezentacji może być zależny od funkcji powierzonej w zarządzie, np. prezes zarządu jednoosobowo, bez ograniczeń – powinno być w tym kontekście jak najbardziej dopuszczalne. Przyjęty sposób reprezentacji jest zatem uzasadniony oraz bezpieczny z punktu widzenia obrotu prawnego – nie kolidując przy tym ze zgodnym zamiarem stron. Takie rozwiązanie jest w ocenie kancelarii dopuszczalne nawet w przypadku uznania bezskuteczności względem osób trzecich ograniczenia kwotowego poszczególnych członków zarządu. Niewątpliwie bowiem intencją wyrażoną w umowie jest rozróżnienie funkcji poszczególnych członków zarządu, a sąd winien dokonać interpretacji oświadczeń woli z uwzględnieniem wszechstronnej oceny sytuacji. Zdaniem kancelarii bezskuteczność ograniczenia kwotowego nie wpływa na zmianę zasad reprezentacji w sposób odpowiadający treści właściwym przepisom Kodeksu Spółek Handlowych. Bowiem w treści umowy jasno wyrażony został sposób reprezentacji w zależności od pełnionej funkcji w Zarządzie Spółki. 

Argumentacja okazała się skuteczna – sąd ostatecznie przychylił się do naszego stanowiska i dokonał wpisu do KRS zgodnie zgodnie wyrażoną wykładnią oświadczeń woli stron umowy Spółki. To kolejny przykład, że precyzyjne i dostosowane do potrzeb rozwiązania w umowie spółki mogą być skutecznie bronione przed sądem.

Interesy Spółki reprezentował partner kancelarii – Mec. Adam Koper.

Indywidualna Interpretacja Podatkowa stanowi interpretację przepisów prawa podatkowego, dokonywaną przez Dyrektora Krajowej Informacji skarbowej, na wniosek podatnika.

Odnosi się ona do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, w kontekście którego, organ ocenia prawidłowość rozumienia przez podatnika powołanych przepisów prawa podatkowego.

Osoba składająca wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej zobowiązana jest do przedstawienia:

• wyczerpującego opisu zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego;
• treści pytania odnoszącego się do rozumienia przepisów prawa podatkowego;
• własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

Co istotne, rozstrzygnięcie organu nie stanowi źródła prawa i nie ma charakteru wiążącego Wydana interpretacja posiada walor tzw. „Mocy ochronnej” względem stanu faktycznego wskazanego w interpretacji – podatnik otrzymuje ochronę prawną przed negatywnymi konsekwencjami działania zgodnego z wydaną interpretacją ze strony organów podatkowych.

Zespół Kancelarii świadczy kompleksowe doradztwo w sprawach z obszaru prawa podatkowego, w tym w szczególności dotyczących wniosków o wydanie Indywidualnych Interpretacji podatkowych. Skuteczność naszego doradztwa potwierdza korzystny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 7 listopada 2024 r., wydany w sprawie klienta kancelarii, której przedmiotem było pozostawienie przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wniosku o wydanie Indywidualnej Interpretacji Podatkowej bez rozpatrzenia.

Wniosek dotyczył stosowania przepisów o zryczałtowanym podatku od osób fizycznych oraz przyjęcia prawidłowej jego stawki. Organ pozostawił wniosek bez rozpatrzenia, wskazując jako przyczynę brak formalny polegający na niewskazaniu przez wnioskodawcę symbolu klasyfikacji PKWiU dla opisanych we wniosku usług.

Po wniesieniu skargi WSA przychylił się do argumentacji skarżącego, wskazując, iż symbol PKWIU nie stanowił elementu stanu faktycznego, a także iż organ nie miał podstaw do zobowiązania podatnika do jego wskazania – jako warunku sine qua non wydania interpretacji.

W efekcie, sąd stwierdził wydanie zaskarżonych postanowień z naruszeniem przepisów prawa. Wyrok WSA wpisuje się w korzystną dla podatników linię orzeczniczą, która wzmacnia gwarancje ochrony ich praw w postępowaniach interpretacyjnych